Lacrimosa, Anekdoten, Dungen, Agusa i Hipgnosis na Ino-Rock 2016

AGUSA

Agusa

W ciągu niespełna trzech lat działalności, dzięki zaledwie dwóm wydanym płytom, pochodząca z Malmö Agusa wyrosła na jedną z najważniejszych skandynawskich formacji progresywno-psychodelicznych, odwołujących się do tradycji rockowych lat 70. XX wieku. Muzycy nawiązują również do folku – nie tylko rodzimego, ale i azjatyckiego – co sprawia, że ich twórczość nabiera dodatkowego smaku, zyskuje na bogactwie brzmień, staje się niemal malarsko-kosmiczna.

Korzeni Agusy można doszukiwać się w działającym już w połowie poprzedniej dekady progrockowym zespole The Divine Baze Orchestra, którego basistą był Tobias Pettersson. Grupa pozostawiła on po sobie wprawdzie dwa albumy, ale Tobiasa usłyszeć możemy jedynie na wydanym w 2007 roku debiucie – „Once We Were Born…”. Rok później był już bowiem podporą innego bandu z Malmö – septetu Sveriges Kommuner & Landstig, który funkcjonował na zasadach podobnych do tych, jakimi kierowało się wiele formacji z lat 70. (vide niemieckie Amon Düül i Amon Düül II czy szwedzkie Berits Halsband).

Zespół Sveriges Kommuner & Landstig był –  co sugeruje już sama nazwa –  artystyczną komuną (czy też wspólnotą), której członkowie czerpali inspiracje z rocka progresywnego i folku, nie unikając przy tym improwizacji charakterystycznych dla jazzu i krautrocka, co wyraźnie słychać na płytach „Spelar” (2008) oraz „Orosvisor” (2010). Jest to o tyle istotne, że w przyszłości wiele elementów typowych dla tej grupy będzie można odnaleźć w twórczości Agusy.

W 2011 roku Sveriges Kommuner & Landstig przeszli jednak do historii. Wówczas Pettersson trafił do zespołu Kama Loka, w którym po raz pierwszy zetknął się z bardzo zdolnym gitarzystą Mikaelem Ödesjö (kilkanaście lat wcześniej występował on w formacji Svenska Musikrörelsen, po której pozostała jedynie, zrealizowana na początku poprzedniej dekady, płyta „Musikens Makt”). Ale i żywot tej grupy nie był zbyt długi. W 2013 roku wydała ona swą pierwszą i, jak się okazało, ostatnią płytę („Kama Loka”). Tobias po raz kolejny stanął na życiowym rozdrożu; tym razem jednak miał u swego boku człowieka, z którym doskonale się rozumiał i – co najważniejsze – z którym chciał dalej pracować.

W efekcie wiosną tego samego roku Pettersson i Ödesjö postanowili dać życie nowemu projektowi. Do współpracy zaprosili jeszcze młodszych od siebie i znacznie mniej doświadczonych, ale wcale nie mniej zdolnych, organistę Jonasa Berge oraz perkusistę Daga Strömkvista. Od samego początku założyli też, że nie interesują ich żadne nowe trendy, że grać będą muzykę inspirowaną rockiem progresywnym i psychodelicznym sprzed czterech dekad. Latem wybrali się na wieś, gdzie mieszkał Dag – do miejsca zwanego… Agusa. Był to tak naprawdę zlepek kilku domów położonych głęboko w lesie. Na tym odludziu odbyli bardzo intensywny, pełen nowych pomysłów jam session, który zdefiniował brzmienie nowego zespołu. Trzeba było jeszcze tylko jakoś go ochrzcić. Wybór padł na miejsce, które dostarczyło im tak wiele inspiracji.

Po kilku miesiącach ciężkiej pracy kwartet zdecydował się wejść do studia nagraniowego (wybrano będące pod ręką studio Möllan w Malmö), aby zarejestrować materiał na debiutancką płytę. „Högtid” – bo taki otrzymała tytuł – ukazała się najpierw (w lutym 2014 roku) na winylu (nakładem należącej do Petterssona firmy Kommun 2), a dwa miesiące później na srebrnym krążku pod szyldem Transubstans Records. Album okazał się wielkim sukcesem artystycznym; na komercyjny trudno było liczyć, ale z tego akurat muzycy zdawali sobie sprawę i nie był on dla nich priorytetem. W każdym razie sława Agusy docierała wszędzie tam, gdzie chciano słuchać muzyki łączącej w sobie wpływy dokonań klasyków hard rocka i krautrocka. A zatem także – do Polski.

Kilka miesięcy po wydaniu „Högtid” Tobiasa, Mikaela i Jonasa spotkała jednak przykra niespodzianka – po serii koncertów postanowił rozstać się z kolegami Dag Strömkvist. Zamiast robić karierę w Europie, podjął decyzję o wyjeździe do Indii. Aby zespół mógł kontynuować działalność, trzeba było jak najszybciej poszukać nowego bębniarza. Zorganizowano przesłuchania, w efekcie których do Agusy dołączył – na razie tylko tymczasowo – Tim Wallander, perkusista bluesowo-psychodelicznego tria Magic Jove (również z Malmö). Niewielkie miał on dotąd doświadczenie; wcześniej jego rodzima formacja wydała tylko jedną EP-kę, zatytułowaną „In the Fields” (2014). Można było więc mieć pewne wątpliwości, czy dwudziestodwulatek poradzi sobie, grając równolegle w dwóch zespołach.

Kolejne miesiące rozwiały – na szczęście – wszelkie obawy. Wallander najpierw pomógł przyjaciołom z Magic Jove zarejestrować materiał na kolejną EP-kę (tak powstało „Sonic Understanding”), a następnie wszedł do studia z Agusą, by wziąć udział w nagraniu drugiego jej longplaya, zatytułowanego adekwatnie – „Två” (czyli „Dwa”). Jak się okazało, nie był on jedyną nową postacią w zespole; liderzy zespołu, czyli Ödesjö i Pettersson, zaproponowali bowiem współpracę jeszcze jednej osobie – swojej przyjaciółce, flecistce Jenny Puertas. I była to decyzja nadzwyczaj trafiona! W efekcie i Tim, i Jenny otrzymali stałe angaże. Ruszając na koncerty promujące „Två”, Agusa była już kwintetem.

Drugi album, podobnie jak debiut, ukazał się w dwóch wersjach – na winylu (tradycyjnie nakładem Kommun 2) i kompakcie (tym razem pod szyldem Amerykanów z Laser’s Edge). Dzięki nowemu wydawcy miał dużo większe szanse na zaistnienie po drugiej stronie Atlantyku, ale – co nie bez znaczenia – ugruntował także pozycję zespołu w Europie. Pewnym zaskoczeniem mogła być jednak zafundowana przez Szwedów zmiana stylistyki – w nowej muzyce Agusy mniej było hard rocka i psychodelii, znacznie więcej natomiast elementów folku i world music (spod znaku Jade Warrior i Popol Vuh). Co najważniejsze, wolta ta, choć znacząca, została zaakceptowana przez dotychczasowych fanów – i trudno się dziwić, skoro nowy skład formacji stworzył muzykę, którą uznać można za arcydzieło.

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.